fa بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقاء بهره‌وری و رشد اقتصادی کشورها مدیریت فناوری اطلاعات Information Technology Management پژوهشي Research این پژوهش رابطه هوش مصنوعی، بهره‌وری ملی، و رشد اقتصادی را از طریق مرور نظام‌مند مطالعات تجربی در بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ بررسی می‌کند. با تمرکز بر هوش مصنوعی به‌عنوان متغیر مستقل، بهره‌وری ملی به‌عنوان متغیر میانجی، و رشد اقتصادی به‌عنوان متغیر وابسته، داده‌های ۲۰ مطالعه از پایگاه‌های معتبر تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهند که هوش مصنوعی از طریق اتوماسیون و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، بهره‌وری کل عوامل تولید را در کشورهای پیشرفته تا ۰٫۹ درصد و تولید ناخالص داخلی را تا ۰٫۳ درصد افزایش داده است. در اقتصادهای در حال توسعه، این اثرات به ۰٫۵ درصد کارایی محدود شده است. زیرساخت دیجیتال، سرمایه انسانی، و تنظیم‌گری به‌عنوان مؤلفه‌های کلیدی شناسایی شدند. با وجود این، تأخیر در اثرات کلان هوش مصنوعی، موسوم به پارادوکس بهره‌وری، نرخ رشد بهره‌وری را در برخی مناطق تا ۰٫۵ درصد کاهش داده است. پیشنهادهای سیاستی شامل سرمایه‌گذاری در زیرساخت دیجیتال، آموزش نیروی انسانی، و تدوین قوانین شفاف برای تقویت پذیرش هوش مصنوعی است. این پژوهش چارچوبی برای درک بهتر رابطه هوش مصنوعی، بهره‌وری ملی، و رشد اقتصادی در اقتصادهای در حال توسعه ارائه می‌دهد.<br> &nbsp; This research examines the relationship among artificial intelligence, national productivity, and economic growth through a systematic review of empirical studies conducted between 2015 and 2025. Focusing on artificial intelligence as the independent variable, national productivity as the mediating variable, and economic growth as the dependent variable, the data from 20 studies from reputable databases were analyzed. The results indicate that artificial intelligence, through automation and data-driven decision-making, has increased total factor productivity in developed countries by up to 0.9 percent and gross domestic product by up to 0.3 percent. In developing economies, these effects have been limited to 0.5 percent in efficiency. Digital infrastructure, human capital, and regulation were identified as key components. Nevertheless, the delay in the macroeconomic effects of artificial intelligence, known as the productivity paradox, has reduced the productivity growth rate in some regions by up to 0.5 percent. Policy recommendations include investment in digital infrastructure, workforce training, and the formulation of transparent regulations to strengthen the adoption of artificial intelligence. This research provides a framework for better understanding the relationship among artificial intelligence, national productivity, and economic growth in developing economies. هوش مصنوعی, بهره‌وری ملی, رشد اقتصادی, پارادوکس بهره‌وری, سیاست‌گذاری فناوری Artificial intelligence, national productivity, economic growth, productivity paradox, technology policymaking. 55 66 http://asmd.ir/browse.php?a_code=A-10-2-424&slc_lang=fa&sid=1 Ali Karimi علی کریمی contact@alikarimi.me No MA Student in Business Management, Strategic Track