|
بررسی رابطه سیاست‌های جذب استعداد و نیت ترک خدمت با میانجی‌گری انگیزش
|
محمدرضا اوجانی   |
|
|
|
چکیده: (11 مشاهده) |
در سال‌های اخیر، افزایش نرخ ترک خدمت کارکنان و رقابت برای جذب استعدادهای کلیدی، یکی از مهم‌ترین چالش‌های سازمان‌های خصوصی شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان سیاست‌های جذب استعداد و نیت ترک خدمت با میانجی‌گری انگیزش در سازمان‌های خصوصی استان تهران بود. پژوهش از نوع کاربردی و همبستگی بود و داده‌ها به‌صورت کمی جمع‌آوری شدند. جامعه آماری شامل کارکنان سازمان‌های خصوصی استان تهران بود و نمونه‌ای بالغ بر 220 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه استاندارد شامل سازه‌های سیاست‌های جذب استعداد، انگیزش و نیت ترک خدمت بود که پایایی و روایی آن در مطالعات پیشین تأیید شده بود. داده‌ها با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که سیاست‌های جذب استعداد به‌طور مستقیم انگیزش کارکنان را افزایش دادند و نیت ترک خدمت را کاهش دادند و همچنین انگیزش نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا کرد. این نتایج اهمیت طراحی سیاست‌های جذب انسانی‌محور و عدالت‌محور و توجه به انگیزش کارکنان در کاهش نیت ترک خدمت را تأکید کرد. بنابراین، سیاست‌های جذب هوشمند می‌توانند ماندگاری کارکنان را ارتقا دهند و عملکرد سازمان را بهبود بخشند.
|
|
| واژه‌های کلیدی: سیاست‌های جذب استعداد، انگیزش، نیت ترک خدمت |
|
|
متن کامل [PDF 517 kb]
(4 دریافت)
|
مروری: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مدیریت منابع انسانی
دریافت: 1405/8/15 | پذیرش: 1405/5/30 | انتشار: 1405/5/30
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
